Aktualności
Bieżące wydarzenia
Dla Ucznia
Dla Rodzica
Dla Emeryta
Spacer po szkole
Lunetka 33
Galerie zdjęć
Nasza Szkoła
Kontakt
Dyrekcja
Kadra Pedagogiczna
Biblioteka
Pedagog
Logopeda
Pielęgniarka
Świetlica

Patron szkoły - Maria Kownacka
Uroczystości miejskie
Działo się 2017/18

Konkursy przedmiotowe dla uczniów
Zaproszenia konkursowe
Osiągnięcia uczniów

Samorząd szkolny
Poczet Sztandarowy
Wolontariat

bo
Nasze zadanie 184

Polityka prywatności
Organizacja pracy
Statut
Doradztwo zawodowe
Program wychowawczo-profilaktyczny
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna
Programy i projekty
Rok dla Niepodległej w 33
Erasmus+
Innowacja #mamTalent
Młody historyk
Sport w 33
Europejskie Dni Dziedzictwa
Zachowaj równowagę
Rekrutacja
Nabór do szkoły
Podręczniki
Linki
bip
epuap
Kuratorium Oświaty Katowice
urzad_miasta
rdRada
Dzielnicy


CIZ
ZPPP
MOPS
Komisariat Policji
Straż miejska
Parafia Rzymsko-Katolicka
INNA strona
Zdobywcy odznak
Wzorowy Uczeń kl. 3
Plastuś kl. 1-3
Wybitny Uczeń kl. 4-7
Wybitny Absolwent kl. 8
Na skróty
vimeo instagram pinterest Google+
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Powitanie
Witaj na stronie Szkoły Podstawowej nr 33 w Częstochowie.

Maria Kownacka

Pisarka i tłumaczka, urodziła się 11 września 1894 w Słupie niedaleko Kutna, zmarła 27 lutego 1982 w Warszawie. Autorka Plastusiowego pamiętnikaRogasia z DolinyRoztoki.

Na jej losach zaważyła śmierć matki, która zmarła, kiedy Marysia miała ledwie osiem lat. Dziewczyna szybko odnalazła w sobie pedagogiczną pasję: już w wieku 18 lat zaczęła uczyć wiejskie dzieci. W latach 1915-1918 przebywała w Mińsku Litewskim, gdzie również nauczała, a także sama słuchała wykładów z literatury. To tam powstały jej pierwsze wierszyki i opowieści. Po powrocie założyła własną szkołę ludową na ziemi szwagra w majątku Krzywda (powiat łukowski), a że nie stać jej było na zakup książek - wymyślała dzieciom różne historie, które następnie spisywała. W 1919 zadebiutowała na łamach prasy: jej utwory zostały opublikowane w założonych w 1917 roku czasopismach dla dzieci „Płomyczku” i „Płomyku”.

Po przeprowadzce do Warszawy pracowała w bibliotece Ministerstwa Reform Rolnych, gdzie poznała m.in. Marię Dąbrowską. Przełomowy okazał się dla niej rok 1931: wtedy to przeprowadziła się na Żoliborz, do domu Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, gdzie dziś znajduje się Muzeum Izba Pamięci Marii Kownackiej.

„Jest to niesłychanie korzystny przełom w moim życiu, po raz pierwszy trafiłam na właściwy grunt. Żoliborz przoduje jako młoda, najbardziej uspołeczniona dzielnica Warszawy” - pisała w swoim życiorysie.

W tym samym roku na łamach „Promyczka” ukazała się pierwsza część najsłynniejszego chyba dzieła Kownackiej - opowieści o Plastusiu.Plastusiowy pamiętnikukazał się w formie książkowej w 1936 roku. Historia o małym chłopcu z plasteliny, który mieszka w piórniku Tosi wraz ze swoimi przyjaciółmi, Ołówkiem, Gumką Myszką, Stalówkami, Piórem, Scyzorykiem, Linijką i Kredkami, należy dziś do klasyki literatury dziecięcej i jest lekturą dla klas pierwszych, podobnie jak Przygody Plastusia, które ukazały się w 1957 roku. Główny bohater opowieści - pomarańczowy ludzik w zielonych majteczkach - zaczął żyć własnym życiem. Stał się bohaterem słuchowisk radiowych (w rolę Plastusia wcieliła się w 1954 roku Irena Kwiatkowska) i serialu animowanego w reżyserii Zofii Ołdak (1980). Na szlaku turystycznym Łódź Bajkowa jego pomnik znalazł się obok Misia Uszatka, kota Filemona czy wróbla Ćwirka. W Polsce do dziś jest wiele przedszkoli czy żłobków, które zawdzięczają Plastusiowi swoje imię.  Przed wojną ukazały się jeszcze m.in.Bajowe bajeczki i świerszczykowe skrzypeczki, czyli o straszliwym smoku i dzielnym szewczyku, prześlicznej królewnie i królu Gwoździku (1935), opowiadania Kukuryku na ręczniku (1936) i sztuka teatralna Cztery mile za piec (1937). W latach trzydziestych Kownacka rozpoczęła współpracę z żoliborskim teatrem Baj, szybko stała się jego głównym dramaturgiem. Była niezwykle zaangażowana - zresztą cały zespół pracował społecznie.

„Ja mam żyłkę społeczną, z którą się urodziłam, na to nie ma lekarstwa" - mawiała o sobie pisarka. 

Tej „żyłce społecznej" dała wyraz także w czasie wojny. Kownacka przebywała wtedy na wsi, gdzie zajęła się nauczaniem na tajnych kompletach. Do Warszawy wróciła tuż przed powstaniem. Redagowała unikatowe czasopismo powstańcze dla dzieci - „Dziennik dziecięcy" (pierwsze numery nosiły tytuł "Jawnutka"). 

Powodzeniem cieszył się teatrzyk Supełka i Węzełka, który Kownacka wymyśliła w 1952 roku dla dzieci z sanatorium w Szklarskiej Porębie. Z powojennego okresu pochodzą takie jej książki jak Kajtkowe przygody (1948), Tajemnica uskrzydlonego serca(1948), Dzieci z Leszczynowej Górki (wspólnie z Zofią Malicką, 1952), Rogaś z Doliny Roztoki (1957 ) i Szkoła nad obłokami (1958). 

Jeszcze w 1939 roku kupiła Kownacka ziemię w podwarszawskich Łomiankach, gdzie powstać miał dom letniskowy. Plastusiowo powstać mogło dopiero w 1958 roku. Zafascynowana przyrodą Kownacka (wraz z Marią Kowalewską stworzyła w 1963 roku swoistą encyklopedię dla dzieci pod tytułem Głos przyrody) skupiała się tam na obserwacji ptaków, zajmowała się przetwórstwem i rękodziełem. Tam napisała również część późniejszych książek, m.in. Na tropach węża Eskulapa (z Kazimierzem Garstką, 1980) i Za żywopłotem (1971). 

Maria Kownacka została odznaczona między innymi srebrnym Krzyżem Zasługi (1948), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1952), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1975), a także szczególnie cennymi, bo przyznanymi jej przez młodych czytelników nagrodami Order Uśmiechu (1971) i Orle Pióro (1978). Dzieci doceniły jej przekonanie, że w trudnych czasach najważniejsze, to wywołać na twarzy uśmiech.

„...Po wyjątkowo ciężkim, osieroconym dzieciństwie i młodości, nigdy nie podaję dzieciom rzeczy smutnych. (...) wszystko co piszę, staram się utrzymać w jasnych kolorach, tak, żeby na dziecięcej buzi wywołać uśmiech..." – mówiła pisarka.

Maria Kownacka zmarła w Warszawie w 1982 roku. Została pochowana na warszawskich Powązkach, a jej grób zdobi figurka Plastusia.  W 2016 roku nakładem Wydawnictwa Czarne ukazała się biograficzna opowieść Kownacka. Ta od Plastusia autorstwa Olgi Szmidt. 

Theme Shadows by Harly46,573 unikalne wizyty